ΠΕΙΡΑΤΕΣ
Κάπτεν Ρεντ!
Το αγκίστρι! Το αγκίστρι!
Εσύ ήσουν;
- Τι; - Ε;
Μου φάνηκε οτι άκουσα... Έμοιαζε με γουρούνι.
Η ζέστη θα φταίει.
Λογικέψου, Βατραχάκο! Συνετίσου.
- Έλα κάτω, μικρή μαϊμού! - Θέλεις να με φας.
Είναι ο νόμος της φύσης μα τον κεραυνό!
Οι δυνατοί πάντα τρώνε τους αδύναμους.
Έλα κάτω παλληκάρι. Κάνε μια προσπάθεια.
- Κανίβαλε! - Έλα, μικρό γουρουνάκι!
Δεν είμαι γουρουνάκι. Είμαι ο Βάτραχος.
Η ανθρωποφαγία είναι αμαρτία!
Θα σου φέρει ατυχία!
- Θα υποφέρεις στη φωτιά της κόλασης! - Και η εξομολόγηση;
Για τι νομίζεις οτι υπάρχει η εξομολόγηση;
Πλοίο! Πλοίο προς τον άνεμο!
Που να σε πάρει ο διάβολος Βάτραχε! Δε σου είπα να μ'εμπιστεύεσαι;
- Πάλι σωστός δεν βγήκα; - Μάλιστα καπετάνιε.
Μην το ξεχνάς λοιπόν κατεργαράκο!
Ποτέ μη χάνεις την πίστη σου στη Θεία Πρόνοια. Ποτέ!
Πρόσεχε μικρέ! Καρχαρίας! Καρχαρίας!
Μα ήταν ωραία περιπέτεια, μα τον κεραυνό δεν ήταν;
Θα μπορούσες να με φας για πρωινό αλλά δεν ήταν γραφτό! Τι λες κι εσύ;
Ο,τι πεις, καπετάνιε.
Τα συμφωνήσαμε λοιπόν;
Εσείς εκεί!
Εσείς εκεί πέρα!
Να πάρει!
Μαύρη τύχη μας βρήκε!
Βλέπεις τα χρώματα τους;
Ισπανικά!
Γρήγορα! Γρήγορα τα έγγραφα, για όνομα του Θεού!
Το χρυσάφι μου!
Άθλιο υποκείμενο!
Το χρυσάφι θα σε καταστρέψει καπετάνιε. Θα χάσουμε τα κεφάλια μας!
Πιο εύκολα ζεις χωρίς κεφάλι, παρά χωρίς χρυσάφι, βλάκα!
Πολεμώ απο μίσος για τον Ισπανό. Πολεμώ για τη δόξα, όχι για το χρυσάφι!
Ο άνθρωπος πολεμά γι'αυτό που του λείπει περισσότερο.
Που να με πάρει!
- Τι είναι, Κάπτεν Ρεντ; - "Τι είναι, Κάπτεν Ρεντ"; Να πάρει!
Δεν βλέπεις οτι αυτοί οι σκύλοι δεν αλλάζουν πορεία;
Θα περάσει κατευθείαν μπροστά μας, με ορθάνοιχτα πανιά!
Ναι, καπετάνιε. Κρατάει την πορεία του.
- Μήπως... - Ε;
...Να είναι πλοίο φάντασμα;
Φάντασμα, ξεφάντασμα, κάποιος πρέπει να μας σώσει μα τους κεραυνούς!
- Εσείς εκεί! - Εσείς εκεί πέρα!
Εσείς, στην κουβέρτα!
- Έλα εδώ Βάτραχε. Πιάστηκα! - Πέτα το σεντούκι, καπετάνιε!
- Πέτα το σεντούκι! - Ποτέ!
Γρήγορα, γρήγορα, τράβα!
Τράβα, πανάθεμά το!
Βοήθεια! Βοήθεια εδώ πέρα!
Ο θησαυρός μου!
Δολοφόνε!
Πάνε οι οικονομίες 25 χρόνων μόχθου.
Όλες μου οι οικονομίες!
Ρίξτε τους στο μπαλαούρο!
Έλα εδώ κι άνοιξε τα αφτιά σου.
Αν μας ρωτήσουν, να θυμάσαι τo εξής: Απο'δω και εμπρός...
...είμαι ο Μπέντζαμιν Παρ, απο το Λονδίνο.
- Κατάλαβες; - Ναι, καπετάνιε.
Μεταφέρω βαμβάκι για τον Μάθιου Σπένσερ και ΣΙΑ.
- Σωστά; - Σωστά.
Μας επιτέθηκαν νύχτα πειρατές! Επάνω στον...
...στον "Αυγερινό"! Το βούλιαξαν αύτανδρο!
Είμαστε οι μόνοι επιζώντες! Επανέλαβε!
Μπέντζαμιν Παρ, απο το Λονδίνο, μετέφερες φορτίο...
Καπνού ή βανίλιας, θα ήταν καλύτερα!
- Και ποιος να είστε εσείς κύριε; - Τζόζεφ Σεραφίν Αμαντέους Μπουμάκο.
- Μπουμάκοου; - Μπουμάκο. Ο μάγειρας του πλοίου.
- Και τι διάβολο γυρεύεις εδω κάτω; - Είμαι στα σίδερα, Κάπτεν.
- Και γιατί παρακαλώ; - Ισπανοί είναι τρελοί.
Λένε Μπουμάκο δηλητηρίασε τον καπετάνιο Λινάρες, για να κλέψει θρόνο.
- Θρόνο; Ποιον θρόνο; - Τον θρόνο του Καπατέκ Αναχουάκ!
- Του Καπατέκ Αναχουάκ; - Ναι, Κάπτεν.
- Εδώ; - Ποιος;
- Ο θρόνος! - Α, ναι!
- Τον είδες; - Ναι, απο μικρή τρύπα.
Πού για όνομα του Θεού;
Εδώ. Βάλε το μάτι σου εδώ, και θα δεις.
Τολμώ να πω οτι θα ήταν μια χαρά κρεμασμένοι στο κατάρτι.
Μα μόλις μου είπες οτι είναι ναυαγοί.
Μα είναι σκυλιά εξοχότατε. Ένας Άγγλος κι ένας Γάλλος.
Θα σου θυμίσω μια και καλή, οτι ο πόλεμος τελείωσε.
Στα χαρτιά, μπορεί...
Η συνθήκη φέρει την υπογραφή του βασιλιά μας.
Τα προσωπικά αισθήματα, πρέπει να ακολουθούν τις εθνικές υποχρεώσεις.
- Γιατρέ; - Το καθαρτικό της εξοχότητας σας...
Τώρα; Είναι το τέταρτο σήμερα!
Γιατρέ, δεν έχω τίποτα άλλο να καθαριστεί μέσα μου.
Η Ισπανία ακολουθεί τη συνθήκη των Πυρηναίων...
Θα κρυώσει εξοχότατε!
Η συνθήκη αυτή, εκφράζει την επιθυμία του βασιλιά μας Φίλιππου Δ'.
Την συνθήκη υπέγραψε ο καρδινάλιος Μαζαρίνος...
Προς δόξαν της πατρίδος, και της Ιεράς Μητέρας...της Εκκλησίας μας.
- Δεν φάγαμε το πληγούρι μας. - Πολύ πιθανόν.
Σ'αυτήν την περίπτωση θα ξέρουμε γιατί το έντερο σας έχει πρόβλημα.
- Λοιπόν, άκουσα οτι ναυαγήσατε. - Μάλιστα, όντως εξοχότατε.
Ώσπου η Θεία Πρόνοια, δόξα τον Θεό...
μας έβαλε στη ρότα του σκάφους σας, που ανήκει στον καλό βασιλιά της Ισπανίας!
Κατάλαβα. Και πως έγινε αυτό το ναυάγιο;
Πειρατές, που να τους πάρει ο διάβολος...
Ποιοι ήταν αυτοί οι πειρατές;
Ήταν πολύ σκοτεινά για να δω κύριε. Ωστόσο άκουσα να φωνάζουν ένα όνομα.
Σταθείτε...Νομίζω...
Α! Άκουσα: "Κάπτεν Ρεντ, τι να τους κάνουμε;"
"Σκοτώστε τους όλους" είπε αυτός, "Μόνο καπνό και βανίλια έχουνε εδώ".
Ήταν το φορτίο του "Αυγερινού" κύριε. Καπνός και βανίλια.
- Άκουσες "Κάπτεν Ρεντ"; Είσαι σίγουρος; - Σίγουρος όσο και οτι έχω ξύλινο πόδι.
Έχει πεθάνει εδώ και 4 χρόνια.
Ο Γκαρσία Γκόμες τον σκότωσε στο Μπόκα Ντελ Τόρο.
Αυτός ο σκύλος, πρέπει να ονειρεύονταν.
Δεν ήταν όνειρο εξοχότατε.
Έχασα όλη μου την περιουσία εκείνη τη μέρα.
Επέστρεφα στην πατρίδα.
Μετά από 18 χρόνια, έφαγα τα χέρια μου σε μια φυτεία βανίλιας.
Η ζωή πάντα μου φερόταν σκληρά.
Πάρτε το ξύλινο μου πόδι για παράδειγμα.
Ένα βαρέλι βανίλια μου το έλιωσε, στην τρυφερή ηλικία, των 3 και 20.
Και αυτή η ουλή;
- Ε; - Στο κεφάλι σου.
- Και αυτή απο βαρέλι βανίλιας έγινε; - Κάθε άλλο κύριε, κάθε άλλο!
Είναι απο τα σίδερα με τα οποία με τράβηξαν...
...απο την συγχωρεμένη την μάνα μου σαν γεννήθηκα.
Ελπίζω να μη τυραννήσατε και εσείς τόσο τη μητέρα σας.
Σεβασμό, σκύλε!
Πάρτε τους.
Κοίτα πως τραγουδάει!
Τι γλυκό μεζεδάκι.
Καράμπα! Θα σ'έκανα εγώ να τραγουδήσεις ενα-δυο τραγούδια!
Και θα χρειαζόσουν κιθάρα, να'σαι σίγουρη.
Καλά μου είπαν ότι είσαι ο ξυλουργός;
- Ο αρχιξυλουργός. - Εξαιρετικό επάγγελμα μα τους Θεούς!
Πολλές φορές μετάνιωσα που δεν το'μαθα κι εγώ.
Πάντως τώρα είναι πολύ αργά.
Αντιλήφθηκα αμέσως τα ευγενικά χαρακτηριστικά σας, αρχιξυλουργέ.
Και αναρωτιόμουν αν μπορείτε ίσως ν'αφιερώσετε...
λίγο απο τον πολύτιμό σας χρόνο, με το ξύλινο πόδι μου.
- Τι έχει πάθει; - Κόπηκε στα νιάτα του, μπορείς να πεις!
Κουτρουβαλάω δεξιά σε κάθε βήμα που κάνω.
Έχω κάτι πολύτιμα κειμήλια,
που ποτέ δεν αποχωρίστηκα,
ακόμα και στις πιο δύσκολες στιγμές. Όπως αυτό εδώ.
- Μου το'δωσε η αγαπημένη μου θεία. - Και το άλλο;
Ετούτο...
Ο πατέρας μου το έδωσε στη συγχωρεμένη τη μάνα μου, ο θεός να την αναπαύει.
Σας ευχαριστώ κύριοι.
Νομίζω οτι τακτοποιήσαμε τα πάντα κατά το δυνατόν.
Πηγαίνετε να αναπαυθείτε και αφήστε με να συλλογιστώ μόνος μου,
που σας εγγυώμαι οτι αυτή θα είναι η τελευταία φορά.
Ζήτω ο βασιλεύς! Ζήτω η Ισπανία!
- Έκανα ο,τι μπορούσα εξοχότατε. - Το ξέρω καλέ μου Χουανίτο, το ξέρω.
Αλλά μερικές φορές αυτό δεν αρκεί.
Αντίο, γιατρέ.
Τέκνον μου, ξεγύμνωσε την ψυχή σου στον μεγαλοδύναμο.
Εξομολογήσου τις αμαρτίες σου, και μετάνιωσε ταπεινά για να συγχωρεθούν.
Οι αμαρτίες μου με βασανίζουν.
Τέκνον μου, ο σατανάς οδηγεί τον ναυτικό σε αισχρές πράξεις.
- Είμαι γέρος άνθρωπος, Πάτερ. - Πολύ καλά.
Μένουν, η απληστία, η οργή, η υπερηφάνεια, το ψεύδος, και η οκνηρία.
Ας παλέψουμε μαζί τους, ένα προς ένα.
Για κάμποσο καιρό τώρα, με ταλανίζουν σκέψεις άσχετες μ'όλα αυτά.
-Τι σόι σκέψεις; -Ίλη μου τη ζωή, πολέμησα για τον βασιλιά,
- ...την πατρίδα και την Εκκλησία. - Ο Κύριος θα σε ανταμείψει γι'αυτό!
- Σκότωσα στ'όνομά τους. - Καθήκον του στρατιώτη!
Ναι, είναι καθήκον του στρατιώτη, να σκοτώνει άντρες και γυναικόπαιδα,
για να πλουτίσει το έθνος;
Αυτοί ήταν άγριοι, κάποιοι απο αυτούς και κανίβαλοι!
- Ούτε την αξία του χρυσού δε ξέρουν! - Η αξία του χρυσού!
Ο Καπατέκ Αναχουάκ!
Είναι Θεός; Αετός;
Ο ήλιος ή η σελήνη;
Ο θρόνος φέρνει κατάρα αν μετακινηθεί απο τη θέση που του ανήκει.
Τις προάλλες τον ονειρεύτηκα κόκκινο απ'το αίμα.
Αν ήμαστε σοφοί, θα τον πετούσαμε στη θάλασσα.
Ο Ποσειδώνας ίσως να καθόταν επάνω του χωρίς φόβο ή μετάνοια!
Μα εμείς, οι φτωχοί θνητοί...
Και το πλοίο μου;
Τι θ'απογίνουν οι άντρες μου;
Γιατί γεννήθηκα Ισπανός και όχι Αζτέκος;
Γιατί Πάτερ, δεν έχουν ποτέ απάντηση οι ερωτήσεις που πραγματικά μετράνε;
Γιατί;
Ο άντρας γεννιέται απο την γυναίκα, και ζει μικρή ζωή, γεμάτη μαρτύρια.
Γεννιέται και πεθαίνει ως ένα λουλούδι.
Σε παρακαλούμε Κύριε, να δεχθείς στα βάθη αυτού του ωκεανού,
στον οποίο έπλευσε ως γενναίος καπετάνιος και χρήσιμος στρατιώτης,
τον πιστό Σου δούλο...
Δον Χοσέ Μαρία Αλόνσο Ορντόνιεθ Ντε Λινάρες Υ Εσκομπάρ,
ιππότη του Τάγματος του Τιμίου Σταυρού.
Τι πλάσμα!
Περήφανο σαν παγώνι και δυο φορές πιο όμορφο!
Α, Ναι.
Και αυτά τα μάτια...
Καίνε σαν αναμμένα κάρβουνα!
Και αυτό το δέρμα...
Απαλό σα ροδάκινο!
Μα το Θεό!
Τον Ύπαρχο εννοούσα, ηλίθιε!
Παρουσιάστε τα μουσκέτα...
Φρουρά...
Πυρ!
Παύσις!
Οπλίστε τα κανόνια!
Ετοιμάστε τα μουσκέτα...
Ετοιμαστείτε να πυροβολήσετε...Πυρ!
Τι μυρωδιά είναι αυτή! Κοιτάξτε το!
Κοιτάξτε εδώ!
Κοιτάξτε, το βλέπετε; Εδώ!
Κοιτάξτε αυτό!
- Ένα βρομοπόντικο! - Τι βρώμα!
Θα πεθάνουμε όλοι από πανούκλα.
Στη γραμμή, παλιοζαγάρια!
Στη γραμμή, είπα!
Ναι!
Δεν είμαι εγώ ο μάγειρας! Εγώ τον αντικαθιστώ!
Δεν ξέρω τίποτα!
Στην υγεία του νέου καπετάνιου του "Ποσειδώνα".
Κύριοι, ο Δον Αλφόνσο Φελίπε Σαλαμάνκα Ντε Λα Τόρε!
- Στον Αλφόνσο. - Στον Αλφόνσο.
Εξοχότατε, γίνεται ανταρσία στο πλοίο.
- Μια τι; - Βρήκαν ένα ποντίκι στη σούπα!
Τους ξεσηκώνει ο ναυαγός με το ξύλινο πόδι.
Διοικητά, συγκεντρώστε τη φρουρά.
Σύντροφοι! Πρέπει να πολεμήσουμε για την βελτίωση των συνθηκών μας.
- Να διεκδικήσουμε τα δικαιώματα μας! - Όλα σας τα δικαιώματα!
Είπα "Όλα σας τα δικαιώματα", καμία εξαίρεση!
- Θα τους νικήσουμε, αν μείνουμε ενωμένοι! - Σωστά!
- Ενότητα ίσον δύναμη! - Σωστά!
Και οι στρατιώτες; Τι θα γίνει με τους στρατιώτες;
Είναι αδέλφια μας! Θα τους μιλήσουμε!
Ναι! Είναι παιδιά του λαού όπως και εμείς!
Οι αξιωματικοί μας ξεζουμίζουν!
Ο Ιησούς είπε: "Ευκολότερα περνάει μια καμήλα απο το μάτι της βελόνας"
"παρά αξιωματικός να περάσει στο βασίλειο του ουρανού!"
Στο οπλοστάσιο μικρέ, στο οπλοστάσιο!
Κάπου εδώ κοντά θα είναι.
- Δίοπε! Ήρθαμε να φτιάξουμε τη διαρροή. - Διαρροή;
Ο Λοστρόμος διέταξε να βοηθήσουμε τον ξυλουργό.
Ο βοηθός του είναι απασχολημένος κάτω.
Είπε οτι πρέπει να βρούμε την διαρροή κοντά στο οπλοστάσιο.
"Ζήτω η Γαλλία!"
Τα κλειδιά! Δες αν έχει τα κλειδιά!
- Δεν έχει κλειδιά Κάπτεν! - Πέτα τον στη θάλασσα!
Να πάρει η ευχή! Θα'ταν πολύ ωραίο για να'ναι αληθινό.
Εδώ Βατραχάκο! Δώσε ένα χεράκι. Κόλλησα!
Αν κουνηθείς, θα σου τινάξω τα μυαλά στον αέρα.
Κόψ'το γρήγορα! Ζωήρεψε!
Κι αυτά!
Άντρες! Θα σας μιλήσει ο καπετάνιος!
Και τώρα λοιπόν, ποιο φαίνεται να είναι το πρόβλημα;
Ελάτε τώρα. Μιλήστε ελεύθερα.
Δεν έχετε λόγο να φοβάστε.
Δεν είναι γαλέρα αυτή.
Λοιπόν;
Εμπρός, πες του τι συνέβη.
- Μας...Μας ταΐζουν ποντίκια! - "Ποντίκια";
Ένα ποντίκι!
- Φτάνει πια το μαστίγιο! - Θέλουμε δικαιώματα!
- Θέλουμε δικαιοσύνη! - Θέλουμε τα δικαιώματα μας!
Ήρεμα άντρες, ήρεμα! Μη μιλάτε όλοι μαζί!
Θα το τακτοποιήσουμε το ζήτημα φιλικά.
Εσύ!...Εσύ!...Εσύ!
Και εσείς οι δυο εκεί πέρα! Ο σακάτης και ο φίλος του.
Ελάτε εδώ και οι πέντε σας!
Οι υπόλοιποι πίσω στις θέσεις σας!
Μέχρι το τρία, θα σας θεωρήσω στασιαστές...
...και θα δώσω εντολή να σας πυροβολήσουν! Ένα!
Δύο!
Τρία.
Κύριοι, φαίνεται οτι γλυτώσαμε απο ανταρσία, που προκάλεσε
αυτό το μικρό τρωκτικό, που έπεσε μέσα στη σούπα.
Τι λέει σχετικά ο λόγιος γιατρός μας;
Είναι μαγειρεμένο...
Ο συγχωρεμένος ο παππούς μου έφαγε πολλά στη διάρκεια της πολιορκίας
της Καρθαγένα, και δεν είχε ποτέ παρενέργειες.
- Το ακούσατε αυτό; - Μάλιστα κύριε, το ακούσαμε.
"Δεν είχε ποτέ παρενέργειες."
- Πολύ ευχάριστα νέα, σωστά; - Ναι, πολύ ευχάριστα, αλλά...
Αλλά; Θα βγάλεις ψεύτη τον παππού του γιατρού μας;
Όχι κύριε. Θα προτιμούσα να κόψω τον λαιμό μου!
Καθίστε λοιπόν. Είστε προσκεκλημένοι μας.
Ελπίζω να ευχαριστηθείτε το γεύμα σας, κύριοι!
Μήπως δεν σας αρέσουν οι ισπανικοί ποντικοί;
Μα, μας αρέσουν κύριε. Πάρα πολύ μάλιστα!
- Δυστυχώς, έχουμε μόνο έναν! - Ελπίζουμε οτι ο ένας...
...θα φτάσει! Είστε πολύ καλός!
Λίγο καρύκευμα για τους γευσιγνώστες μας.
Φοβάμαι πως...δεν έχουμε...βανίλια!
Μήπως...Μήπως προτιμάτε το κεφάλι;
Όχι, όχι παιδί μου, να μη σου το στερήσω!
Μέχρι το τελευταίο κομμάτι, παρακαλώ.
Για όνομα του θεού!
Δον Αλφόνσο, δείξατε την εξουσία σας πάνω σ'αυτούς τους κακομοίρηδες.
Την αντιληφθήκαμε όλοι. Φτάνει τώρα.
Σταματήστε αυτό το απάνθρωπο αστείο, σας παρακαλώ! Σταματήστε το αμέσως!
Η επιθυμία σας είναι διαταγή.
Βγάλ'το!
Μία!
Δύο!
Τρεις!
Αυτό ήταν λοιπόν. Μαστίγιο γι'αυτόν, σκοινί για μας.
Χαίρε Μαρία κεχαριτωμένη, ο Κύριος μετά σου...
Ευλογημένη είσαι εσύ και ευλογημένος ο καρπός της κοιλίας σου.
Το ίδιο θα ήταν να προσευχόσουν στον αέρα.
Όχι βλασφημίες τέτοια ώρα νεαρέ. Όχι αυτή την ώρα.
Δεν θέλω να πεθάνω σαν σκυλί. Έχω γυναίκα και μωρά.
- Εγώ είμαι ακόμα νέος! - Ελέησέ με, Κύριε.
Δεν έχουν καθόλου τσαγανό, έτσι δεν είναι;
Πρέπει να ξεφύγουμε απο'δω μόνοι μας Βατραχάκο.
Είμαι μαζί σου Καπετάνιε!
Το ήξερα οτι είσαι λεβέντης! Το είδα.
- Κι εγώ είμαι μαζί σου! - Κι εγώ, κι εγώ. Τι να κάνουμε;
1ον, σταματήστε τις κλάψες. 2ον, κάντε ότι σας λένε.
- Βάτραχε, που είναι το στιλέττο; - Στο σακί μου κύριε.
Παρ'το Μπουμάκο.
Αυτό είναι, αυτό είναι. Κόψε τα σχοινιά μας.
Αλλά πρόσεχε! Ακριβώς δίπλα στον κόμπο, αλλά άσε ενα-δυο νήματα.
Έχοντας ήσυχη την συνείδηση τους με τον μεγαλοδύναμο,
μέσω των υπηρεσιών του Πατέρα Δον Αντόνιο Φουέντες,
οι 4 αυτοί στασιαστές καταδικάζονται σε απαγχονισμό.
Ειθε ο Κύριος να ελεήσει τις ψυχές τους.
Σύντροφοι, θα εκδικηθούμε για σας!
Σκασμός! Θέλετε κι εσείς κρεμάλα;
Αν τη θέλετε θα την έχετε.
Τέκνον μου, γύμνωσε την ψυχή σου ενώπιον του Κυρίου.
Εξομολογήσου τις αμαρτίες σου τέκνον μου, για να συγχωρεθούν.
Η αλήθεια είναι Πάτερ, οτι θα ήθελα μια θεολογική συμβουλή!
Για περίπτωση ατυχημάτων. Δεν ξέρεις ποτέ...
Πάψε τέκνον μου.
Σε λίγο θα δεις τον Πλάστη σου.
Λοιπόν, στο εν το μεταξύ...
Θα έπρεπε να σου πω οτι σκόπευα να φάω τον Βάτραχο.
Και φοβάμαι οτι ίσως φέρει γρουσουζιά.
Ο Θεός δημιούργησε τα ζώα για να τα τρώμε. Γιατί όχι και τον βάτραχο;
Έλα τέκνον μου. Τίποτα άλλο πέραν αυτού;
Με συγχωρείς Πάτερ, αλλά ο Βάτραχος είναι αυτός που στέκεται δίπλα σου!
Αυτός ήταν που σκόπευα να φάω.
Αυτό τώρα είναι σοβαρό ζήτημα.
Συνεχίστε.
Σηκώστε!
Κάτω οι αξιωματικοί!
Για όνομα του Χριστού, λυπηθείτε τον!
Όχι!
Έλεος!
Βάτραχε!
Κατέβα στο οπλοστάσιο! Γρήγορα!
Πάρε μερικά απ'τα παιδιά μαζί σου!
Κλειδώστε την πόρτα! Ρίξτε το βάρος σας!
Πάρτε τον στην κουβέρτα!
Στην ηλικία σου, δεν ντρέπεσαι;
- Κάτω τα χέρια απ'τους αιχμάλωτους. - Ήρεμα. Ηρέμησε φίλε.
- Αν φτάνει για έναν, φτάνει και για δύο. - Ορίστε το σάλι σας, δεσποινίς.
Ζητώ συγνώμη για την τρύπα, δεσποινίς.
Σύντροφοι!
Η Θεία Πρόνοια, έκρινε σωστό...
να ελευθερώσει αυτό το πλοίο...
από την τυραννία, των διεφθαρμένων ιδαλγών.
Απο τώρα και στο εξής, το επιτάσσω λοιπόν...
εν ονόματι των Αδελφών της Ακτής...
Και απο'δω κι εμπρός θα είναι υπό τις διαταγές μου.
Είμαι ο Κάπτεν Τόμας Μπαρθόλομιου Ρεντ!
Έλεος!
Ζήτω ο Κάπτεν Ρεντ!
- Τι ψελλίζεις βλάκα; - Κάπτεν...
Ποιος "Κάπτεν"; Πού είναι το νερό;
Ο Κάπτεν Ρεντ...
Προς τι η αναστάτωση; Ναι, είναι ο Κάπτεν Ρεντ, με σάρκα και οστά.
Μη στέκεσαι λοιπόν και χάσκεις! Φέρε κάτι να πιούμε!
Όπως βλέπεις ο καπετάνιος διψάει.
Λοιπόν, γερο-καρχαρία...
Έχεις γραμμένα τα 632 δουβλόνια μου στο βαμπιρο-λογιστικό βιβλίο σου εκεί πέρα;
Περίεργο που ρωτάς Κάπτεν!
Μόλις τώρα έριχνα ένα βλέφαρο στον λογαριασμό σου,
και έχεις δίκιο! Ακριβώς αυτό είναι το ποσόν!
Αν και, ολόκληρο το ποσόν των 632 θα είναι λίγο δύσκολο να το βρω αμέσως.
Οι τιμές έχουν ανεβεί όσο έλειπες...
Αλλά με μια μικρή προσπάθεια μπορεί να καταφέρω να βρω...
τα 100 τώρα και τα υπόλοιπα, κάτσε να δω...
Σε 3 μήνες; Θα ήταν αποδεκτό αυτό;
Αιματοφουφήχτρα!
- Τρέμεις! Απο πυρετό ή απο φόβο; - Τίποτα απ'τα δύο.
Απλώς τρέμω απο χαρά που σε ξαναβλέπω πίσω στη ζωή αγαπητέ μου Κάπτεν!
Η καλύτερη βεβαίωση γι'αυτό, θα είναι τα 632 μου δουβλόνια,
καταλαβαίνεις που το πάω;
Μα τους Ουρανούς! Τι είναι αυτό Κάπτεν;
Σου λείπει ένα πόδι! Ω, τέτοιος ενεργητικός άνθρωπος σαν εσένα.
- Τι τραγωδία! - Δώσε μου τα δουβλόνια μου.
Χέντρικς, φέρε σε παρακαλώ το μπαουλάκι για να μετρήσω τα 622 δουβλόνια...
632!
-Τώρα μπορούμε να μιλήσουμε για δουλειές. -Τι δουλειές;
Δεν...;
Δεν πιστεύω να νόμιζες οτι θα γύριζα με άδεια χέρια έτσι;
- Έχω ένα γαλιόνι. - Με χρυσάφι!
Μπα, όχι με χρυσάφι. Κάθε άλλο.
- Με ομήρους. - Όχι πάλι!
Έχω ένα σωρό απο δαύτους που τριγυρίζουν στο νησί σαν τις κάμπιες!
Το υπόσχομαι οτι δεν θα ξαναγγίξω άλλον όμηρο!
Κράτησέ τους!
Ορίστε. Εξακόσια...
...Τριάντα δύο.
- Πάνε φέρε τον Βάτραχο. - Γύρισε και αυτός;
- Πες του να φέρει τους ομήρους. - Όχι, όχι ευχαριστώ, όχι εδώ.
Κουνήσου αλλιώς θα χάσεις τα αυτιά σου!
Άκου καλά, Ολλανδέ...
Τι;
Έχω την ανιψιά του κυβερνήτη του Μαρακάϊμπο....
- Και τον Ύπαρχο του "Ποσειδώνα". - Ύπαρχος ή ναύτης, ποιος νοιάζεται;
Δυο χρόνια τώρα, γυρεύω λύτρα για τον πιο διάσημο δικηγόρο της Ισπανίας.
Κανένας δεν τον θέλει πίσω. Ούτε η γυναίκα του, ούτε τα παιδιά του...
...ούτε οι συνάδελφοί του στη Σεβίλη. Κανείς! Ούτε καν δωρεάν!
Βέβαια, αυτοί οι βλάκες του έκοψαν τη γλώσσα.
- Μα φυσικά. Δικηγόρος χωρίς γλώσσα.... - Όχι Ρεντ, όχι! Το εννοώ!
Τα ταξιδιωτικά έξοδα, οι μεσάζοντες, λοιπά έξοδα...
Ένας όμηρος δεν αξίζει τα έξοδα συντήρησής του, τη σήμερον ημέρα!
"Ποσειδώνας"...
Ο "Ποσειδώνας δεν είχε ρότα για την Ισπανία;
Ναι.
- Και είπες οτι δεν είχε χρυσό επάνω; - Περάστε! Περάστε ομορφιές μου!
Επιτρέψτε μου να σας παρουσιάσω τον Ολλανδό.
Οχι, δεν θέλω να τους δω!
Να τη. Η ανιψιά του κυβερνήτη του Μαρακάϊμπο.
Θα δώσει 3.000 τουλάχιστον.
- Πως σε λένε γλυκιά μου; - 3.000; Αναιδέστατε παλιάνθρωπε!
Άμα ήξερες καλά τη δουλειά σου, θα'ξερες οτι πιάνω τα δεκαπλάσια απο αυτά!
Πάρτους απο'δω. Πάρτους! Πνιξ'τους άμα θέλεις! Δεν θέλω να έχω σχέση.
Να πάρει η ευχή!
Γιε σκύλας απ'τα βρομερά σοκάκια του Ρότερνταμ!
Που να πεθάνεις απο πανούκλα! Τι το κακό έχουν οι όμηροί μου;
Είναι όμηροι! Αυτό φτάνει!
Και αυτό εδώ τι είναι τότε;
- Για πέταμα; - Ακριβώς.
- Πόσα γι'αυτόν λοιπόν; 100; - Ούτε καν!
Τον περασμένο Ιούλιο, Ο Κάρλος της Πορτογαλίας, παζάρεψε...
έναν αρχιεπίσκοπο για 325. Ένας σκέτος παπάς, μπορείς να φανταστείς.
Πέτα τον στους καρχαρίες καλύτερα! Τα σανδάλια του πιο πολύ αξίζουν!
Θα τα πούμε αργότερα, ε; Βγες τώρα απο'κει όρνεο, κάνεις πάρτι!
Ναι σύντροφοι, εγώ είμαι...
Έχασα ένα πόδι κιόλας,
Μα ο υπόλοιπος είμαι όλος Κάπτεν Ρεντ!
Έχω τρελαθεί απ'τη χαρά μου βλέποντας τις γνώριμες φυσιογνωμίες σας ξανά.
Ντίντλερ (Εξαπατητής)!
Ακόμα γερός και δυνατός, γερο-κλέφτη εσύ;
Που είναι ο Μήτχουκ (Αγκίστρις);
Α, να'σαι.
Κατσούφης όπως πάντα.
Καμπούρη...Βλέπω δεν ίσιωσες καθόλου, ε;
Λοιπόν Φεγγαροπρόσωπε...
Με πέρασες για τον ίδιο τον διάβολο εκεί έξω, έτσι; Έβρεξες το σώβρακό σου, έτσι;
Που να τυφλωθώ! Μιλάτε τόσο πολύ, όσο κι ο κολιός!
Δέστε εμένα!
4 χρόνια πέρασα σε ένα ερημονήσι, αλλά ακόμα σκάω κανένα χαμόγελο!
Τι πάθατε όλοι σας;
Σας έκοψαν την γλώσσα, όπως του Ισπανού δικηγόρου;
Έτσι μπράβο παλιοί μου σύντροφοι! Εμπρός, να τρίξουν τα σανίδια!
Θα αδειάσουμε το κελάρι του Ολλανδού! Κερνάει το μαγαζί!
Η ζωή είναι ωραία!
Ζήτω ο Κάπτεν Ρεντ!
Αναθεματισμένη θάλασσα! Χειρότερη και απο των ισπανικών ακτών.
Νομίζαμε οτι σκοτώθηκες, στο Μπόκα Ντελ Τόρο.
Μα το Θεό, το ίδιο νόμιζα και εγώ!
Το ίδιο και οι Ισπανοί. Αλλιώς δε θα βρισκόμασταν τώρα εδώ.
Μείναμε στο Μπόκα Ντελ Τόρο για πολύ καιρό.
Ποτέ δεν σκότωσα περισσότερο κόσμο, έτσι δεν είναι Βάτραχε;
- Ποτέ Κάπτεν. - Ναι, που να βλέπατε τον Βάτραχο...
Φώναζε "Ζήτω η Γαλλία!", "Ζήτω η Γαλλία!" και πάλευε σαν τον δαίμονα.
Ήταν η μέρα σου τότε έτσι δεν είναι; Σίγουρα δεν ήταν η δική μου.
Η καταραμένη μπάλα κανονιού, μου διέλυσε το πόδι!
Εϊ Σκρατς! Εκείνο το ρούμι, θα το πιούμε σήμερα ή αύριο;
Αμέσως Κάπτεν, αμέσως. Φεγγαρο - πρόσωπε, έκπληξη! Πιάσε άλλο ένα βαρέλι.
- Θέλω ν'ακούσω τον Κάπτεν Ρεντ! - Κάνε ό,τι σου είπα, σιχαμένε!
Το μόνο που θυμάμαι απο την "Μαύρη Βασίλισσα", ήταν μερικά μαδέρια,
πεταμένα στις ξέρες αυτού του καταραμένου νησιού.
4,5 χρόνια πέρασα με κρέας χελώνας, και καρύδες!
Κόλαση.
Σ'αντίθεση με το καλό πλοίο, τον "Ποσειδώνα",
όπου αυτοί οι γενναιόδωροι Ισπανοί αξιωματικοί, μας δέχτηκαν σαν πρίγκηπες!
Ελάτε και εσείς στη γιορτή μας, να η ευκαιρία σας, την κερδίσατε.
Πάρτε τα τομάρια σας. Κάντε χώρο για τους κυρίους.
Ελευθερώστε τα δεσμά απ'τους καλεσμένους, για να πιουν στην υγειά μου.
Έχοντας τύχει τέτοιας φιλόξενης υποδοχής στο τραπέζι σας κύριε,
...ελπίζω να σας πείσω να δεχθείτε την δικιά μου φιλοξενία.
Ένας αξιωματικός του βασιλικού στόλου δεν πίνει με πειρατές.
Απ'όλα τα κουμάσια έχει ο κόσμος, έτσι δεν είναι Πάτερ;
Έτσι είναι τέκνον μου, έτσι είναι.
Σύμφωνα με τον Ολλανδό που είναι ειδικός σ'αυτά, δεν αξίζετε μια δεκάρα.
Σαν πειρατής λοιπόν που είμαι, νιώθω υποχρεωμένος...
...να σας κρεμάσω στα κατάρτια του αγαπημένου σας "Ποσειδώνα"!
Θα "χορέψετε" στον αέρα την αυγή, θα φροντίσουμε γι'αυτό.
Ο θάνατος δεν μου είναι τίποτα μπροστά στην ατίμωση.
Αν είχες θάρρος, θα με αντιμετώπιζες με το σπαθί σου ανα χείρας.
Αν και δεν θα πιεις το ποτό μας, ωστόσο θα γευτείς το ατσάλι μας!
Θα παίξουμε ένα παιχνιδάκι που ποτέ δεν κουραζόμαστε να το βλέπουμε...
...Που εγώ το ονομάζω, "Η γκρίνια του πεθαμένου"!
Να ένας ωραίος άντρας!
Έχει πόδια καθαρόαιμου!
Μέχρι θανάτου, κύριοι!
Αν τα πόδια σας ακουμπήσουν το έδαφος, θα σας κρεμάσω!
Αναβάτες και "άλογα" μαζί.
Μη στεναχωριέστε δεσποσύνη. Ένα σπορ είναι!
Τώρα μάλιστα! Μου άρεσε αυτό.
Ο νικητής θα σώσει την ζωή του. Ο Κάπτεν Ρεντ δίνει τον λόγο του!
Πες μου, απλώς αναρωτιόμουν, ο θρόνος του Καπατέκ Αναχουάκ...
- Ποιανού; - Του Καπατέκ Αναχουάκ;
- Δεν τον έχω ακουστά. - Να, φαντάστηκα...
Νόμιζα οτι ο "Ποσειδώνας"...
- Άκουσα μια φήμη οτι... - Τι φήμη;
Τίποτα.
Ξέρω και 'γω;
Μίλαγες για τον θρόνο μου, σκύλε!
Ούτε κουβέντα Κάπτεν. Ούτε κουβέντα!
Τάφος! Τ'ορκίζομαι!
Σήκω πάνω! Σήκω πάνω Πάτερ!
Σήκω πάνω! Σήκω πάνω!
Σήκω πάνω! Σήκω πάνω! Σήκω πάνω!
Και ποιος να είστε εσείς κύριε;
Θα'ναι ο δικηγόρος για τον οποίον μίλαγε ο Ολλανδός.
Εσείς είστε αυτός που σας έκοψαν αυτά τα σκυλιά τη γλώσσα;
Δόξα τώ Θεώ! Μπορείτε να μας βοηθήσετε;
Έχετε σχέδιο;
- Τι εννοεί; - Φαίνεται να διψάει.
- Διψάει; Γελοίο! Και τι μας νοιάζει εμάς; - Θέλει λίγο ρούμι.
Στο όνομα του Βασιλιά, σας διατάζω να συνέλθετε και να μας βοηθήσετε.
Χρειαζόμαστε όπλα!
Δώστε του λίγο ρούμι.
3 βαρέλια ακόμη; Πάνω απ'το πτώμα μου, να πας να του πεις.
Πες του το μόνος σου καλύτερα.
3 βαρέλια ρούμι θα πάνε στον "Ποσειδώνα". Ειθε ο Θεός να σας βοηθήσει.
Καλή τύχη.
Όλες μας οι ελπίδες είναι μαζί σας τέκνον μου.
Γρήγορα, γρήγορα, δώσε μας την ευλογία σου!
Έλα, έλα, γρήγορα!
Καιρός ήταν! Ελάτε παιδιά.
Πάω στοίχημα οτι θα το πιούμε πιο γρήγορα.
Γέλα τώρα. Θα το δούμε αυτό.
Αναρωτιόμουνα, αν κρατούσαμε ένα απο τα τρία βαρέλια...
...δεν θα έμεναν άλλα δύο;
- Εσύ τι λες; - Να το κρατήσουμε πώς;
Να το πετάξουμε στη θάλασσα.
- Θα βούλιαζε. - Όχι, θα επέπλεε.
Θα μπορούσαμε να το δέσουμε στην άγκυρα, και να το πάρουμε αργότερα.
- Τώρα! - Ε;
Όχι! Αργότερα!
Ζήτω ο βασιλιάς!
Δόξα και τω θεώ, που έβαλε ένα τέλος σ'αυτή την άθλια ανταρσία.
Ο Πειρατής πέθανε!
Το ίδιο και ο φίλος του!
Να ένας άντρας απο ατσάλι, που έβαλε την πίστη μπροστά απο την προδοσία!
Φοβάμαι όμως, πως υπέφερε πολύ ο δύστυχος...
Μα η ανδρεία του, δεν θα μείνει χωρίς ανταμοιβή.
Τι λες κι εσύ Γκονζάλες;
Ζήτω ο βασιλιάς.
- Ζήτω ο βασιλιάς! - Ζήτω ο βασιλιάς!
Ζήτω ο βασιλιάς!
Γιατί με κοιτάζετε συνεχώς;
Ο Κάπτεν Ρεντ με διέταξε να μη πάρω τα μάτια μου απο πάνω σας.
- Είστε πολύ υπάκουος. - Κάνω το καθήκον μου.
Μήπως φοβάται μη βγάλω φτερά και πετάξω;
- Ίσως. - Κι εσείς, κύριε;
- Εγώ δεσποσύνη; - Γιατί...;
...τρέξατε να με σώσετε;
Γιατί σκοτώσατε έναν σύντροφό σας για χάρη μου;
Γιόκα μου! Έλα εδώ μικρέ, ε;
Η...ή πήγαινέ την πίσω απ'τους θάμνους!
Πολύ καλημέρα σας, κύριε αρχιξυλουργέ!
Αναρωτιόμουνα αν χρειάζεστε άλλο το δαχτυλίδι μου.
Απο τότε που το αποχωρίστηκα, νιώθω σαν να μου λείπει το δάχτυλο!
Μάλιστα, ορίστε. Σαν καινούριο!
Στα όπλα!
Σηκωθείτε γουρούνια! Σηκωθείτε!
- Ελάτε! - Σηκωθείτε!
Σηκωθείτε!
- Όρθιοι όλοι! - Όρθιοι όλοι!
Ο θρόνος μου!
Πάρτε μαχαιροβγάλτες! Ξεχάσατε το σήμα κατατεθέν σας!
Καλύτερη τύχη στον άλλο κόσμο!
"Ο Κάπτεν Ρεντ επένδυσε τα 632 του δουβλόνια, σ'ένα παλιό μπρίκι".
- Τι θα μας κάνουν; - Ησύχασε, περιστέρι μου.
Σε είδα να γεννιέσαι, και θα σε δω και να παντρεύεσαι.
Είσαι πολύτιμη γι'αυτούς τους μαχαιροβγάλτες.
Ωστόσο, δεν είναι όλοι τους κακοί.
Αυτός ο Γάλλος λόγου χάρη...
Φαίνεται διαφορετικός.
Ο όρμος της Ανακόντας! Εκεί θα κρυφτούμε!
- Όλα εντάξει επάνω; - Μάλιστα κύριε.
Το πλοίο είναι έτοιμο.
Η παλίρροια θα ανέβει στις οχτώ.
Τις ει;
Σύνθημα!
Εγώ είμαι, η Μαρία Ντολόρες Ευγενία Ντελ Αλκάντε.
Σενιορίτα...
Ο Πάτερ και οι γενναίοι του σύντροφοι μ'έσωσαν απο τα δεσμά των πειρατών!
- Πήγαινέ με στον θείο μου. - Αμέσως σενιορίτα.
- Θα καλέσω τον αξιωματικό της φρουράς. - Τέκνον μου;
Έχω ένα μήνυμα υψίστης σημασίας να δώσω στον εξοχότατο.
Πήγαινέ μας σε παρακαλώ με την μέγιστη διακριτικότητα!
Κανένας άλλος δεν πρέπει να μάθει για την παρουσία μου εδώ πέρα!
Γι'αυτό, πήγαινέ μας γρήγορα...
Άκουσες τι είπε ο Πατέρας;
Αμέσως, δεσποσύνη.
Ο θείος σας θα χαρεί να σας δει σώα και αβλαβή!
Όλοι προσευχόμασταν για σας δεσποσύνη!
Μα τα σήμαντρα της κόλασης!
Αφήστε εμένα να ξυπνήσω τον φτωχό μου θείο. Μην πάθει καμιά αποπληξία!
Θείε Αρτσιμπάλντο...
Εγώ είμαι, η Ντολόρες.
Ξυπνήστε. Ξυπνήστε, σας παρακαλώ.
Θείε Αρτσιμπάλντο...
Αρκετά. Όρθιος Άρτσι!
Συγχώρεσε με θεέ μου!
Άγιε Αντώνιε, γλύτωσε με απο αυτούς τους δαίμονες!
Είμαι η Ντολόρες, η ανιψιά σας.
Είμαστε όλοι πεθαμένοι;
- Που είμαι, Πατέρα; - Δεν είμαι ο πατέρας σου ηλίθιε...
Είμαι ο Κάπτεν Ρεντ!
- Τόμας Μπαρθόλομιου Ρεντ! - Ο ίδιος, και βιαστικός!
Και τώρα άκουσέ με καλά.
Έχω την ανιψιά σου εδώ, και την ανταλλάζω με τον θρόνο του Καπατέκ Αναχουάκ.
Τι θράσος!
Ο θρόνος ανήκει στο ισπανικό στέμμα!
Όχι πια, παλιοφάλαινα! Τον θέλω! Αμέσως!
Ποτέ! Κατάλαβες;
Ποτέ!
- Έλα γιε μου! - Που Κάπτεν;
Βίασε την!
- Τι περιμένεις; - Δεν....Δεν μπορώ.
- Είναι διαταγή! - Το ξέρω Κάπτεν.
- Αλλά...Ωστόσο...Όχι! - Απειθαρχεία!
Μπουμάκο, παλληκάρι μου. Πάρε τη θέση αυτού του προδότη!
- Μάλιστα Κάπτεν. - Όχι!
Σώστε με κύριε!
Για όνομα του Θεού! Ακούστε την καρδιά σας!
Σίγουρα η αρετή μου αξίζει έναν θρόνο!
- Συμφωνείς λοιπόν; - Ποτέ.
Θα δεις απο τι είναι φτιαγμένος ένας Ισπανός κυβερνήτης.
Τέρας! Τουλάχιστον σκότωσέ με πριν με ατιμάσεις.
Κάπτεν, δεν τον βλέπεις; Δε δίνει δεκάρα για την ανιψιά του.
- Ας του βγάλουμε το μάτι! - Όχι!
Να μια ωραία ιδέα! Ας ρίξουμε μια ματιά στο μυαλό του!
Αφήστε τον! Σας ικετεύω!
Θα σας δώσω τα κοσμήματα μου, όλα τα κοσμήματα μου.
Λυπηθείτε τον. Σας ικετεύω.
Στο όνομα της μητέρας που σας γέννησε.
Η ποδάγρα μου!
Η ποδάγρα μου! Σήκω αμέσως, με πεθαίνεις!
Βοήθεια! Βοήθεια, Σταμάτα, σταμάτα για όνομα της Παναγίας! Σταμάτα!
- Τον θρόνο; - Τον θρόνο, δώστου τον θρόνο!
Πήγαινε φέρε τον καπετάνιο, αλλά μην ξαναγγίξεις το πόδι μου!
Για τον Θεό, μην αγγίζεις το πόδι μου!
Σήκω απ'το παχνί σου!
Κάνε τώρα σαν καλό παιδί ό,τι σου λένε, ειδάλλως...
- Πάρε την πένα σου. - Ναι.
Ναι, γράψε κάτι.
"Εγώ, ο Αρτσιμπάλντο"...Ε, πώς είναι το όνομά σου;
Αρτσιμπάλντο, Αρτσιμπάλντο Εστέμπαν Αλκάντε...
"Εγώ ο Αρτσιμπάλντο Εσε, Εσ,...και τα υπόλοιπα",
"κυβερνήτης του Μαρακάϊμπο",
- Ιππότης του Αγίου Τάφου. - Άστο αυτό. Γράφε: "του Μαρακάϊμπο".
"απαλλάσσω επι του παρόντος"...
"τον Ύπαρχο Δον Αλφόνσο Ντε Λα Τόρε"
"από κάθε ευθύνη για τον θρόνο μου".
Όχι! Όχι, όχι...
"από την μεταφορά του θρόνου"
"του Καπατέκ Αναχουάκ, στην Ισπανία".
Κύριε...
Περάστε.
Εξοχότατε...
- Τα σέβη μου, κυρία. - Ύπαρχε, βρισκόμαστε σε δυσχερή θέση.
- Οι πειρατές θα επιτεθούν την αυγή. - Ας έρθουν. Θα είμαστε έτοιμοι.
Ηρέμησε, αυτός ο ευφυής μαύρος,
...κατάφερε να αποδράσει απο το άντρο τους! Ξέρει τα σχέδιά τους!
- Μίλα καλέ μου άνθρωπε. - Εγώ είμαι Ύπαρχε, ο Μπουμάκο.
Τι;
Αυτός ο μαύρος σκύλος εδώ; Αυτός ο αποστάτης;
Θα τον τακτοποιήσω εδώ και τώρα!
Κυβερνήτη, κυβερνήτη! Προστατέψτε με!
- Θα πεθάνεις, στασιαστή! - Του δίνω χάρη.
Μα μεγαλειότατε, η θέση του είναι στο ικρίωμα της στραγγάλης, με τους άλλους.
Δον Αλφόνσο, να θυμάσαι αν έχεις την καλοσύνη,
οτι μόνον εγώ είμαι υπεύθυνος για την απονομή της δικαιοσύνης.
Ο,τι πείτε εξοχότατε. Μα αυτό το ερπετό επιχείρησε να δηλητηριάσει...
- ...τον καπετάν Αβίλα Ντε Λινάρες. - Ψέμματα!
Αγαπούσα τον καπετάνιο σαν την μάνα μου!
- Σκασμός, δολοφόνε! - Συγκρατήσου Ύπαρχε!
Να θυμάσαι οτι απευθύνεσαι σε άνθρωπο που του δόθηκε χάρη.
Αυτός είναι! Αυτός ζηλιάρης!
- Αυτός δολοφόνησε τον καλό μας Κάπτεν. - Απαράδεκτο!
Με συγχωρείτε εξοχότατε;
Δεν σας ακούω.
Έλεγα οτι αυτή η καταραμένη η ποδάγρα με κάνει να υποφέρω,
τα μαρτύρια των κολασμένων! Καταραμένη να'ναι!
Λοιπόν, αρκετά με τα βάσανά μου. Ο χρόνος είναι εναντίον μας, Δον Αλφόνσο.
Ο Κάπτεν Ρεντ, αυτός ο σιχαμερός...
Εννοώ, αυτός ο φημισμένος κύριος τυχοδιώκτης,
σκοπεύει να επιβιβαστεί στον "Ποσειδώνα" την αυγή,
και να παραλάβει τον...
Δηλαδή, να κλέψει τον θρόνο, του Καπατέκ Αναχουάκ.
- Μα θα τον κάνω κιμά! - Eν τω μεταξύ, αποφάσισα τα κάτωθι:
O θρόνος θα μεταφερθεί σε ασφαλές μέρος απο 2 μυστικούς άνδρες μου.
Θα έρθουν, φέροντας μια επιστολή που θα σε απαλλάσσει...
...απο κάθε περαιτέρω ευθύνη. Αυτά.
Μπορείς να αποσυρθείς.
Πολύ καλά κύριε.
- Και το σύνθημα; - Σύνθημα;
Κάτσε να δω...
"Η ποδάγρα είναι χρυσός"!
"Η ποδάγρα είναι χρυσός".
Ας είναι, εξοχότατε.
Δεν είναι πολύ σφιχτά;
- Με συγχωρείτε. - Μπορείς να μετρήσεις;
- Να μετρήσω τι καπετάνιε; - Να μετρήσεις: 1, 2, 3, 4.
- 5, 6, 7, 8, 9... - Αρκετά, αρκετά. Τέλεια.
- Θα μετρήσεις ως το 10.000. - 1, 2, 3...
Όχι ακόμα. Μόλις φύγουμε.
Μόλις φτάσεις τις 10.000, θα'ρθεις στο μπρίκι, στον όρμο της Ανακόντας.
- Κατάλαβες; - Ναι, Κάπτεν.
Πάρε.
Κανείς δεν φεύγει απο αυτό το δωμάτιο ζωντανός πριν τις 10.000, ούτε καν εσύ!
Ούτε καν εγώ, Κάπτεν!
Να'χα κι άλλους σαν εσένα υπο τις διαταγές μου!
Τις ει;
"Η ποδάγρα είναι χρυσός".
Η διαταγή είναι διαταγή.
Ας είναι. Κατεβάστε τον.
Κατεβάστε τον!
Τριπλασιάστε τη φρουρά.
- Όλοι οι άντρες να μείνουν στα πόστα τους. - Μάλιστα κύριε.
3.993...
3.994...
3.995...
3.996...
3.997...
3.998...
3.999...
4.000...
4.001...4.002.
4.003...4.004.
"ΟΙ ΣΤΑΣΙΑΣΤΕΣ ΤΟΥ ΠΟΣΕΙΔΩΝΑ"
Κουπί...Κουπί.
Σταματήστε.
Θεέ μου!
Βγάλε τον Μπουμάκο απο'δω! Μη τον αφήσεις να βουλιάξει!
Άνθρωπος ίσια μπροστά!
Κάτω στην παραλία!
Ορίστε, δεσποσύνη.
Και τώρα, μιας και...μιας και...
Διακινδυνεύω τον λαιμό μου, έχω 11 στόματα να θρ...θρέψω.
Και αυτό; Είναι υποχρέωσή μου να ψάχνω τα πάντα.
Ρούμι;
Ω, όχι, όχι!
Όχι! Δεν μπορώ να κάνω τα στραβά μάτια σ'αυτό!
Ήρθα να σ'αποχαιρετήσω, και να σ'ευχαριστήσω.
Να μ'αποχαιρετήσεις;
Η μοίρα μας θέλησε εχθρούς, ωστόσο δύο φορές μου έσωσες την τιμή.
- Φεύγεις; - Δυστυχώς, αυτό το απόγευμα κιόλας θα...
- ...αποπλεύσω για την Ισπανία. - Μα το Θεό, αυτό το απόγευμα...
- Και... - Και;
Ο θείος μου έχει...
Ο Δον Αλφόνσο προήχθη σε καπετάνιο του "Ποσειδώνα".
- Ω, είμαι τόσο δυστυχισμένη κ. Μαλφιλάτρ. - Λέγε με Ζαν-Μπατίστ.
Υπάρχουν και άλλα...
Ο θείος μου με αρραβώνιασε με τον Δον Αλφόνσο.
- Ενάντια στη θέλησή μου. - Τι έχεις στο καλαθάκι σου;
Μικρέ μου άγγελε!...Ο Θεός να ευλογεί την καλή σου καρδιά.
Δεν...
Δεν σας έχω πει ακόμα τα χειρότερα μαντάτα.
Αύριο, με την αυγή...
Θα κρεμαστείτε και οι δύο.
- Και τι γίνεται με τον θρόνο; - Κάπτεν, θα σας...
- Αύριο...την αυγή. - Σε άκουσα, μα πού είναι ο θρόνος;
Δεκάρα δε δίνουμε για τον παλιοθρόνο σου!
Δεν το εννοεί στ'αλήθεια, απλώς είναι ταραγμένος!
Ο θρόνος επέστρεψε στον "Ποσειδώνα".
Κάπτεν, ο Κύριος μας δίδαξε να συγχωρούμε.
Θα προσευχηθώ για την ψυχή σας.
Αντίο, Ζαν-Μπατίστ...
Μα τα σήμαντρα της κόλασης!
Αυτή η αλυσίδα!
Καμία γλυκύτερη φωνή δεν θα μπορούσε να κολακέψει...
...μια αυγή τόσο συναρπαστικής μεγαλοπρέπειας.
Ευχαριστώ καπετάνιε.
Θα ευχαριστούσε την καρδιά όποιου είναι καπετάνιος τέτοιου πλοίου.
Είμαι σίγουρη γι'αυτό.
Που ωστόσο για μένα δεν είναι αρκετό.
Θα περιμένω ώσπου να εκτιμήσεις τις αρετές μου...
Και έτσι, να με αγαπήσεις.
- Καληνύχτα, Ντολόρες. - Καληνύχτα, κύριε.
Εμπρός, χορέψτε!
Χορέψτε!
Πυρ κατα βούληση!
Μη πυροβολείτε! Μη πυροβολείτε! Είμαστε χριστιανοί!
Για όλους τους Αγίους! Παύσατε πυρ!
Είμαι ο πατήρ Δον Αντόνιο Φουέντες!
του Δομινικανού τάγματος!
Εκεί! Εκεί! Εκεί που είναι το δάχτυλό μου.
Αυτό το σημαδάκι;
Ναι μικρέ μου. Αυτό το σημαδάκι, είναι ένα μπρίκι.
Ελπίζω όχι πειρατικό, καπετάνιε.
Μη φοβάστε τους πειρατές κυρία.
Θα είχανε θερμή υποδοχή! Ο "Ποσειδώνας" έχει 70 κανόνια!
Εξάλλου είναι η ταχύτερη γαλέρα του βασιλικού στόλου.
- Η ταχύτερη; - Ναι κύριε. Δέστε αυτό το σκάφος εκεί.
Ένα μπρίκι...Με όλα του τα πανιά απλωμένα...
...Και δεν μας έχει πλησιάσει ούτε ένα μέτρο απο την αυγή.
Γιατί να μας ακολουθεί;
Δεν μας ακολουθεί! Απλώς πλέει προς την ίδια κατεύθυνση!
Τώρα!
Αυτό είναι για να σας ανάψει λίγο τα αίματα!
Δεν έχει πισωγύρισμα τώρα!
Είναι νίκη, ή θάνατος!
Εμπρός!
Πήγαινε στη μεγάλη βάρκα. Πάρε μερικούς άντρες. Μυστική αποστολή!
Καλυφθείτε! Πάρτε όλοι θέσεις!
Σώστε το παιδί!
Πάρτε τις γυναίκες!
Σηκώστε την πειρατική σημαία!
Πυρ!
Ελάτε! Βάλτε δύναμη!
Έτσι, πιο χαμηλά...Τι θέλετε να κάνω, να σας βάλω και μουσική;
Προσέξτε! Μετακινήστε το!
Προσοχή!
- Βατραχάκο; - Ντολόρες!
Όχι! Όχι! Κατεβάστε με!
Εδώ! Βάτραχε!
Βάτραχε!
Είναι ζωντανό!
Κάτω.
Το σχοινί! Βάτραχε! Το σχοινί!
- Γρήγορα! Έλα! - Σκατά!
Είναι διαταγή!
Κοψ'το αλλιώς θα σε κρεμάσω!
Ένα λεπτό!
Περίμενε! Περίμενε!
Περίμενε! Περίμενε παλιάνθρωπε!
Έλα πίσω, και πάλεψε σαν άντρας!
Κανάγια! Κάθαρμα!
Κερατά!
Αλφόνσο, κάθαρμα! Θα σε κυνηγήσω!
Θα σε γδάρω ζωντανό!
Πάρε! Ήρθε το τέλος σου μια και καλή γλοιώδες γαλλικό βατράχι!
Ζαν-Μπατίστ!
Κάπτεν! Ο Μπουμάκο πέθανε!
Γυρίστε πίσω! Γυρίστε πίσω!
Που να σαπίσετε στην κόλαση!
Εϊ Βάτραχε; Τι ώρα είναι;
Έξι...ή οχτώ.
Ωραία.
Δώσε μου λίγο ζαμπόν και ένα μπουκάλι Μάλαγα.
Μην κρεμάς τα μούτρα σου, να σε πάρει.
Πιες, φάε!
Είμαστε ζωντανοί, δεν είμαστε;
- Και, Βάτραχε. - Ναι, Κάπτεν;
Θα μου κάνεις μια χάρη, να τραγουδήσεις ώσπου να κοιμηθώ;
Και πρόσεχε πως τραγουδάς. Μη γκαρίζεις σαν γάιδαρος!
Πες εκείνο το γαλλικό τραγουδάκι που μ'αρέσει.
Ήταν ένα μικρό καράβι,
που ταξίδευε στη θάλασσα,
Για να γυρίσει στην πατρίδα,
Χωρίς ποτέ να γυρίζει πίσω,
Χωρίς ποτέ να γυρίζει πίσω...